بهانه دشمنان برای انکار امامت علی ابن موسی(ع)
20 بازدید
موضوع: تاریخ و سیره
مصاحبه کننده : Shabestan News
نحوه تهیه : فردی
محل انتشار : خبرگزاری شبستان
تاریخ نشر : Jan 1 2014 12:00AM
تعداد شرکت کننده : 0

کد مطلب: ۳۲۸۷۵۸  |  تاريخ: ۱۳۹۲/۱۰/۱۱  |  ساعت: ۱۵ : ۱

در گفتگو با پژوهشگر تاریخ اسلام بررسی شد:

بهانه دشمنان برای انکار امامت علی ابن موسی (ع)

خبرگزاری شبستان: یکی از رهبران واقفیه به امام (ع) اشکال کرد و حضور نداشتن آن حضرت (ع) را به هنگام تغسیل و تکفین و تدفین پدرشان امام کاظم (ع) نشانه‌ای بر امام نبودن آن حضرت (ع) گرفت.

سید مرتضی حسینی شاه ترابی، پژوهشگر تاریخ اسلام و سیره اهل بیت (ع) در گفتگو با خبرنگار اندیشه خبرگزاری شبستان در خصوص شیوه های روشنگری امام رضا (ع) در مواجهه و پاسخ به شبهات عصر خود گفت: شیوه های روشنگری امام رضا(ع) را در پاسخ به شبهات از زوایای مختلفی می‏شود بررسی کرد.

وی اظهار کرد: اگر به لحاظ نوع شبهه کنندگان بخواهیم تقسیم بندی داشته باشیم، شبهه کنندگان آن روز به دو دسته مسلمان و غیرمسلمان تقسیم می‏شوند. شبهه کنندگان مسلمان هم خودشان به دو گروه بزرگ شیعه و غیرشیعه تقسیم می‏شوند و فرقه‏های مختلفی مثل اهل حدیث، معتزله، واقفیه و نظایر آن را شامل می‏شوند. غیرمسلمانان هم به دو گروه اهل کتاب و غیراهل کتاب تقسیم می‏شوند.
وی ادامه داد: به تعبیر دیگر، آن حضرت (ع) یک سری مناظره‏های درون دینی دارد و یک سری مناظره‏های برون دینی. بر همین اساس، در مواجهه با هر کدام از این فرقه‏ها و گروه‏های اعتقادی شبهه کننده شیوه‏ی مناسب و متناسب با همان فرقه و گروه را انتخاب می‏کند.
استاد مدعو گروه تاریخ اسلام جامعه المصطفی العالمیه (ص) افزود: آن حضرت (ع) به طور عموم در مناظره با مسلمانان با تکیه بر دو منبع قرآن و سنت پیامبر (ص) سخن می‏گفت، به آیات قرآن و احادیث و سیره پیغمبر(ص) تمسک می‏کرد و استدلال عقلی می‏آورد و به باورها و نصوص مورد قبول مخاطب استناد می‏کرد.
حسینی شاه ترابی در ادامه به مصداقی از این موضوع اشاره و تصریح کرد: برای مثال در رجال کشی؛ صفحه 465، حدیث 883 نقل شده است یکی از رهبران واقفیه به امام (ع) اشکال کرد و حضور نداشتن آن حضرت (ع) را به هنگام تغسیل و تکفین و تدفین پدرشان امام کاظم (ع) نشانه ای بر امام نبودن آن حضرت (ع) گرفت.

وی عنوان کرد: امام (ع) در جواب به تدفین امام حسین(ع) اشاره کردند و فرمودند: مگر به هنگام غسل امام حسین(ع)، امام سجاد (ع) در کوفه زندانی و اسیر ابن زیاد نبود؟ جواب داد: بله. ولی مخفیانه از زندان خارج شدند و خاکسپاری پدرشان را انجام دادند و برگشتند. حضرت (ع) فرمودند: آن خدایی که او را به این شکل آورد، آیا نمی‏توانست مرا هم از مدینه به بغداد بیاورد، درحالی که من نه اسیر بودم و نه زندانی؟
وی بیان کرد: امام رضا (ع) در مواردی هم به سوء برداشت‏ها و خطاهای معرفتی آنها اشاره می‏کردند و با مشخص کردن خطاهای معرفتی اتفاق افتاده در استدلال‏های آنها، اشتباهاتشان را گوشزد می‏کردند. خصوصاً این خطاهای معرفتی را در برداشت‏های نادرستی که از آیات قرآن و روایات مرتکب شده بودند، نشان می‏دادند.
پژوهشگر تاریخ اسلام و سیره اهل بیت (ع) با اشاره به شیوه مناظره حضرت (ع) با اهل کتاب تاکید کرد: ایشان در مناظره با اهل کتاب با رعایت انصاف و اصول اخلاقی مناظره، بدون مغالطه، به دور از تعصب و با تمسک به باورها و نصوص و گزاره‏های مورد قبول آنها گفتگو می‏کردند و به باورهای آنها توهین نمی‏کردند.
وی همچنین در پاسخ به این سوال که امام رضا(ع) به مدعیان رویت و تجسیم خدا در دوره حیات خویش چگونه پاسخ می دادند، گفت: مدعیان رویت عموماً کسانی بودند که به ظواهر آیات تمسک می‏کردند و با استناد به گزاره‏های قرآنی مدعی رویت و تجسیم خدا می‏شدند. امام رضا(ع) در پاسخ به ادعای آنها به قرآن و آیات قرآنی تمسک می‏کردند و با توجه دادن آنها به خطاهای معرفتی و برداشت‏های نادرست‏شان باطل بودن ادعای آنان را اثبات می‏کردند. همچنین در کتاب توحید شیخ صدوق، ص47، باب التوحید و نفی التشبیه، حدیث دهم از ایشان نقل شده است: "هر کس که خداوند را به مخلوقاتش تشبیه کند او را نشناخته و هر کسی که گناهان بندگان خدا را به خداوند نسبت دهد، او را عادل ندانسته است."
استاد مدعو گروه تاریخ اسلام جامعه المصطفی العالمیه (ص) در پایان خاطرنشان کرد: آن حضرت (ع) تشبیه و تجسیم و رویت خدا را نفی می‏کردند و با ارائه تفسیر درست و روشمند از آیات قرآنی، باور درست از توحید و خداپرستی را به پرسش کنندگان و طالبان فهم و معرفت عرضه می‏کردند.
پایان پیام/

انتهاي خبر

آدرس اینترنتی